Κοινωνία και Πολιτική

Η Γαύδος μάς στέλνει φέτος το Αναστάσιμο Μήνυμα

Γράφει ο Χρήστος Τσαντής

 

Ο παρατεταμένος χειμώνας που διανύουμε μοιάζει να οδεύει σιγά-σιγά προς το τέλος του. Η Ανάσταση της Ζωής (με Ζήτα κεφαλαίο) προϋποθέτει την ανάβαση και την οδυνηρή πορεία προς το Γολγοθά. Το διδάσκει η ίδια η ανθρώπινη ιστορία. Φαίνεται πως η μνήμη, η συλλογική (αν υφίσταται ως έννοια), η κοινωνική μνήμη δεν μπορεί να επιβληθεί ως κοινή συνείδηση ενσωματώνοντας τα χαρακτηριστικά τα οποία θα επέτρεπαν μία διαφορετική τροπή στο δρόμο της προόδου, έναν ελιγμό ίσως, με τον οποίο θα μπορούσαμε να προσπεράσουμε ήσυχα και απλά αυτό το κομμάτι της διαδρομής της οδύνης.

Χρόνια τώρα, οι λέξεις έχασαν το νόημά τους. «Πρόοδος» βαφτίστηκε η αριθμολαγνεία των δεικτών κερδοφορίας και των τραπεζικών μετοχών. «Πρόοδος» βαφτίστηκε η υποτέλεια και η στυγνή εξυπηρέτηση συμφερόντων. Οι κάτοικοι της Γαύδου όμως, με το παράδειγμα της φιλοξενίας, της αυθεντικής και ανιδιοτελούς συμπόνοιας, με τη συμπεριφορά τους απέναντι στους εξαθλιωμένους πρόσφυγες, ναυαγούς που ξεβράστηκαν σαν ανθρώπινα σκουπίδια στις ακτές της, μας στέλνουν ένα μήνυμα. Νοηματοδοτούν ξανά τις λέξεις.

λεπτομέρεια από φωτογραφία της Ρούλας Σπάρταλη

λεπτομέρεια από φωτογραφία της Ρούλας Σπάρταλη

Το σκηνικό στη «Λυκόβρυση», που περιγράφει ο Νίκος Καζαντζάκης στο – διαχρονικής αξίας – μυθιστόρημά του: «Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται», ίσως να αποτυπώνει με τον πιο εμφατικό τρόπο την πραγματικότητα, την οποία ζει σήμερα ο λαός μας και μαζί του κι άλλοι λαοί που βιώνουν την επανάληψη ενός αρχαίου δράματος, το οποίο μονάχα με την κάθαρση ολοκληρώνεται.

Κάποιοι κάτοικοι του χωριού που περιγράφει ο Νίκος Καζαντζάκης δολοφονούν τον Χριστό της θεατρικής απόδοσης του τελετουργικού. Οι κάτοικοι της Γαύδου προσφέρουν από το υστέρημά τους.

Το παμπάλαιο έθιμο, με την αναπαράσταση των Παθών από τους κατοίκους του χωριού της Λυκόβρυσης, οι «φήμες» πως δήθεν είναι άρρωστοι οι πρόσφυγες από το γειτονικό χωριό, θυμίζουν το σύγχρονο ελληνικό δράμα. Η επιθυμία κάποιων ανθρώπων, τότε, να κάνουν πράξη την αλληλεγγύη σκόνταψαν πάνω στις εμμονές και τα υλικά συμφέροντα των μηχανισμών της τοπικής εξουσίας. Ηττήθηκαν τυπικά, μα κληροδότησαν το πνεύμα του Ανθρωπισμού και της Αλληλεγγύης.

Οι κάτοικοι της Γαύδου είδαν πέρα από τις «φήμες», δεν άφησαν το δηλητήριο του ρατσισμού (που έτσι κι αλλιώς δεν κάνει διακρίσεις εθνικότητας) να τους εμποδίσει και με την πράξη τους έστειλαν μήνυμα αλληλεγγύης αλλά και μιας διαφορετικής θέασης της ίδιας της Ζωής.

Η Νέα Εποχή ξημερώνει πάντα μέσα από την ομίχλη κι απ’ το σκοτάδι. Ο ήχος της δεν συνοδεύεται από άγριο καλπασμό αλόγων και ιαχές νίκης. Τα σύγχρονα κρεματόρια διαθέτουν πιστοποιητικά «επιστημονικής» επάρκειας και στοχεύουν κατευθείαν στην καρδιά και το νου. Είναι στο χέρι του ανθρώπου όμως ο Ανθρωπισμός. Είναι στην καρδιά και στο νου του. Η μακρινή Γαύδος στέλνει φέτος το Αναστάσιμο μήνυμα σε ολόκληρη την οικουμένη.

 

©Χρήστος Τσαντής 11/4/2015

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s