Ποίηση

Νοσταλγία… Αριστομένης Λαγουβάρδος

Φτερά έχει η νοσταλγία και τρέχει,

χιονάτη πεταλούδα παίρνει γύρη,

από λούλουδα, αγκαλιές, φιλιά, πριν γείρει,

σε κάποιο ανθάκι ξέψυχη σα βρέχει.

              ___________

Ένας κήπος είναι η ζωή, και έχει

ο Σποριάς και πίκρες, και χαρές να σπείρει,

καλότυχοι αυτοί, που σαν ξεσύρει,

η ψυχή από τη πίκρα, τη χαρά απαντέχει.

               ___________

Κι αν πλιότερο βυθιέται στο χειμώνα,

θάρθει η στιγμή που πάλι ξανανθίζει,

κι ολόγλυκα πλανιέται στον ανθώνα.

              _____________

Σε δρόμους χρυσοκέντητους σκορπίζει

φως, π΄ως χτές τριγύρω ήταν σκοτάδι,

κι όλο προσηλιακά τυλίγεται σα χάδι.

               ____________

άνθοςΑριστομένης Λαγουβάρδος

από την ποιητική συλλογή

«Το τέλος της αθωότητας»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s