Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος

Αντώνιος Εμ. Κατσικανδαράκης: ΠΟΛΥΣΥΛΛΕΚΤΙΚΑ ΑΦΗΓΗΜΑΤΑ ΑΠΌ ΤΟ 1940-1950 ΕΝΟΣ ΚΑΣΤΕΛΛΙΑΝΟΥ

Αντώνης ΚατσικανδαράκηςΗ ιστορία γράφεται πάντα από τους ισχυρούς, οι οποίοι έχουν κάθε λόγο ν’ αποσιωπούν, ν’ αποκρύπτουν ή το χειρότερο να παραποιούν και ν’ αλλοιώνουν την αλήθεια κατά το δοκούν.

Αποκοιμίζοντας το λαό και αποστερώντας τον από την αληθινή ιστορία του. Διδασκόμαστε έτσι μια κατασκευασμένη, μια εικονική ιστορία που εξυπηρετεί πάντοτε την εκάστοτε άρχουσα τάξη. Η οποία έχει την τόση να εξωραΐζει γεγονότα προς όφελός της.

Στο βιβλίο αυτό, ο συγγραφέας, αποκαλύπτει, με τόλμη οδυνηρές και συγκλονιστικές αλήθειες. Για τα γεγονότα που έλαβαν χώρα στην Γερμανική κατοχή και στον τοπικό Εμφύλιο 1944 – 1950.

Ανασύρει γεγονότα που καθήλωσαν την ανασυγκρότηση της κωμόπολης της Κισάμου και αποδίδει με θάρρος, τιμές στους αληθινούς μάρτυρες της μαύρης περιόδου 1941 – 1950.

Γεγονότα, που αποσπούσε, απόκρυψε και παραποίησε η επίσημη ιστορία, μέσα από αφηγήσεις των αγωνιστών και των αυτόπτων μαρτύρων.

Ο Μακρυγιάννης στ’ απομνημονεύματά του έριξε το μεγαλύτερο βάρος στην κατάθεση της ιστορικής αλήθειας όπως ακριβώς έζησε τα γεγονότα.

Έτσι ακριβώς, προσπάθησα να καταγράψω τα Ιστορικά Γεγονότα όπως ακριβώς τα έζησα.

Αντώνιος Εμμ. Κατσικανδαράκης Καστέλλι Κισάμου

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟ ΜΟΝΑΧΟ – ΝΤΑΧΑΟΥ

Νταχάου

Αντώνης Κατσικανδαράκης ΝταχάουΕπισκεπτόμενος το Μόναχο, στις 23/10/2003 και το στρατόπεδο Νταχάου, μαζί με τους εκδρομείς από την περιοχή της Κισάμου, μου δόθηκε η ευκαιρία να επισκεφθώ και να μελετήσω όλους τους χώρους του στρατοπέδου του Νταχάου και να καταθέσω στέφανο στο μνημείο των χιλιάδων βασανισμένων και εκτελεσθέντων συνανθρώπων μας από τους φασίστες των Es-Es του χιτλερικού καθεστώτος, μετά από τη βίαιη κατάληψη τηε εξουσίαε από τους εθνικοσοσιαλιστές του Αδόλφου Χίτλερ.

Στη Γερμανία, σε πολλούς ανθρώπους, φαίνεται ότι τα 12 χρόνια ναζιστικής δικτατορίας, είναι ένα μέρος μιας πολύ μακρινής εποχής. Φαίνεται επίσης, ότι ο τόπος στο στρατόπεδο συγκέντρωσης έχει πραγματική σημασία ακόμη για τους επιζήσαντες και τους ιστορικούς.

Δυστυχώς, είμαι κι εγώ θύμα του χιτλερικού καθεστώτος. Κι όμως, όπου στον κόσμο κι αν ακουστεί, ακόμη σήμερα, το όνομα «Νταχάου», αυτό δεν έχασε τίποτε από τον τρομερό απόηχό του γιατί υπάρχει απαράλλακτο σαν σύμβολο της απανθρωπιάς.

Πως έγινε το πρώτο στρατόπεδο συγκέντρωσης στη ναζιστική Γερμανία και τι συνέβαινε εκεί κατά τη διάρκεια των 12 χρόνων της λειτουργίας του, στα οποία δεν έβγαινε σχεδόν καμία λεπτομέρεια προς τα έξω;

Στις 30 Ιανουαρίου 1933, ο Αδόλφος Χίτλερ και η ακολουθία του, ανέλαβαν την εξουσία στη Γερμανία. Αμέσως μετά, άρχισε ο βίαιος διωγμός και η συστηματική εξουδετέρωση των πολιτικών αντιπάλων. Στις 9 Μαρτίου 1933, ο Χάινριχ Χίμλερ, έγινε αρχηγός της Αστυνομίας του Μονάχου. Στις 20 Μαρτίου, ανακοίνωσε την ίδρυση ενός στρατοπέδου συγκέντρωσης δίπλα στην κωμόπολη Νταχάου. Η πρώτη ομάδα των ονομαζόμενων«κρατούμενων προς προστασία» βρισκόταν αρχικά, κάτω από τον έλεγχο της βαυαρικής Αστυνομίας.

ΝταχάουΚανένας δεν μπόρεσε να προαισθανθεί ότι, το εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο πυρομαχικών από την εποχή του 1ου Παγκοσμίου Πολέμου, θα γινόταν ένα τεράστιο στρατόπεδο σκλάβων, με φυλακισμένους απ’ό λα τα έθνη της Ευρώπης και μια σχολή δολοφόνων των Ες-Ες. Με την ανάληψη της διοίκησης του στρατοπέδου από τα Ες-Ες, στις 11 Απριλίου 1933, οι φυλακισμένοι έχασαν τα πολιτικά δικαιώματά τους και απροστάτευτοι, πλέον, ήταν εκτεθειμένοι στην αυθαιρεσία των φρουρών τους.

Τον Ιούνιο του 1933, ο Τεοντόρ Άϊκε, έγινε Διοικητής του στρατοπέδου Νταχάου. Αυτός εκπόνησε το έργο του με λεπτομερείς κανονισμούς. Ο σπουδαιότερος ήταν ότι περιβαλλόταν από συρματόπλεγμα υψηλής τάσης ηλεκτρικού ρεύματος κι από πύργους παρατηρητηρίων. Το 1934, ο Αϊκε έγινε αρχηγός όλων των στρατοπέδων συγκέντρωσης.

ΝταχάουΤο στρατόπεδο Νταχάου, αυτό καθ’αυτό, σκόρπιζε τον τρόμο στο λαό. Οι άνδρες των Es-Es οδήγησαν εκατομμύρια αθώων ανθρώπων απερίσκεπτα στο θάνατο με δηλητηριώδη αέρια στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Νταχάου. Θεωρούσαν τους αντιφρονούντες ως κατώτερους.

Στην αρχή της ύπαρξης του στρατοπέδου φυλακίστηκαν οι πολιτικοί αντίπαλοι, που μετά την απαγόρευση των πολιτικών κομμάτων και συνδικάτων τέθηκαν εκτός νόμου το 1933 και οι οπαδοί των ερευνητών της Αγίας Γραφής χλευάστηκαν και βασανίστηκαν φρικτά στο στρατόπεδο Νταχάου.

Μετά την κήρυξη του πολέμου, το 1939, ο αριθμός των πολιτικών αντιπάλων όλων των αποχρώσεων και κληρικοί οι οποίοι αμύνονταν στην εξουδετέρωση των εκκλησιών αυξήθηκε. Μετά τη «νύχτα των κρυστάλλων» τον Νοέμβριο του 1938, μεταφέρθηκαν 10.000 Εβραίοι από την Βαυαρία. Ο Αδόλφος Χίτλερ, αν πρόφταινε, θα εξόντωνε παντελώς τους Εβραίους…

Η ζωή ως κρατούμενος άρχιζε με τη μεταφορά και παράδοση στο στρατόπεδο. Τα Es-Es μετέτρεπαν τον χαιρετισμό σε μια φοβερή τελετουργία που είχε σκοπό να φοβίζει τους νεοφερμένους, να τους δίνει να καταλάβουν τη στέρηση των δικαιωμάτων τους. 

ναζί Τους έδιναν ένα νούμερο κρατουμένου κι ένα έγχρωμο τρίγωνο που έδειχνε σε ποια κατηγορία ανήκαν. Ο καθημερινός ρυθμός στο στρατόπεδο ήταν γεμάτος με εργασία, πείνα, κούραση, φόβο, θηριωδία των σαδιστών φρουρών των Es-Es. Τον πρώτο χειμώνα του πολέμου 1939-1940, εκκένωσαν το στρατόπεδο Νταχάου γιατί το χρειαζόταν ο Αϊκε για τη συγκέντρωση της μεραρχίας των Es-Es. Σ΄αυτό το διάστημα, τους κρατούμενους τους έστειλαν στα στρατόπεδα Μπούχενβαλντ, Φλόσενμπεργκ και Μαουτχάουζεν. Η εξουθενωτική εργασία έθετε σε κίνδυνο την υγεία των κρατουμένων. Τους υποχρέωναν να στέκουν όρθιοι ώρες ολόκληρες. Στις 23 Φεβρουάριου 1938, ένας κρατούμενος δραπέτευσε από το στρατόπεδο. Γι’ αυτό, οι υπόλοιποι κρατούμενοι έπρεπε να μείνουν όρθιοι ολόκληρη τη νύχτα! Εκανε κρύο και χιόνιζε. Κι όμως, όχι μόνο στο αναρρωτήριο αλλά και σ’ όλους τους τομείς της ζωής του στρατοπέδου, οι κρατούμενοι συσπειρώνονταν για να υποστηρίζουν τους αδύνατουε μεταξύ τους.

Στα απομονωμένα από τον εξωτερικό κόσμο στρατόπεδα διεξάγονταν ιατρικά πειράματα σε ανυπεράσπιστους φυλακισμένους… Μολύνθηκαν και πέθαναν 1.100 κρατούμενοι, σύμφωνα με τις καταθέσεις του αυτόπτη μάρτυρα και νοσοκόμου των κρατουμένων Βάλτερ Νεφ. Από τα 200 άτομα «πειραματόζωα» πέθαναν 80. Μία έκθεση του στρατοπέδου Μπούχενβαλτ, στις 16 Ιουνίου 1941, δηλώνει την εκτέλεση 2.000 κρατουμένων από το Νταχάου.

ναζί Οι Αμερικάνοι στρατιώτες που απελευθέρωσαν το Νταχάου στις 25 Απριλίου 1945, πριν φτάσουν στο στρατόπεδο, βρήκαν μια εμπορική αμαξοστοιχία γεμάτη με νεκρούς από τους Es-Es. Μετά το τέλος του πολέμου, έγινε γνωστό ότι υπήρξαν σχέδια για τη δολοφονία όλων των κρατουμένων. Ο Χίμλερ απεύθυνε τηλεγραφική διαταγή προς τους διοικητές του Νταχάου, στις 14 Απριλίου 1945: «Η παράδοση δεν είναι καν συζητήσιμη. Κανένας κρατούμενος δεν επιτρέπεται να πέσει ζωντανός στα χέρια των Αμερικάνων».

Οι κρατούμενοι στο στρατόπεδο Νταχάου, την Κυριακή 29 Απριλίου 1945, παρέμειναν στις παράγκες. Άξαφνα, έπεσαν μεμονωμένοι πυροβολισμοί, κι αμέσως μετά, ήχησε μια φωνή: «Είμαστε ελεύθεροι». O καθένας που μπορούσε να σταθεί στα πόδια του έσπευσε στην πλατεία αναφοράς των φυλακισμένων και μονομιάς, δίπλα από την άσπρη σημαία που σήμαινε την παράδοσή τους κυμάτισαν οι σημαίες όλων των χωρών των φυλακισμένων, που τις είχαν προετοιμάσει κρυφά, και φυσικά ανάμεσά τους κυμάτιζε και η Ελληνική σημαία.

23 Οκτωβρίου 2003

Αντώνιος Εμμ. Κατσικανδαράκης

Καστέλλι Κισάμου

«Νέοι Ορίζοντες»

Σύντομο Βιογραφικό σημείωμα Αντωνίου ΕΜΜ. Κατσικανδαράκη

Γεννήθηκα στο Καστέλλι Κισάμου στις 17/01/1929. Πριν γεννηθώ, οι γονείς μου με είχαν μελετήσει, αν γεννηθώ αγόρι, θα με προωθούσαν να γίνω κληρικός, δυστυχώς η επιθυμία δεν πραγματοποιήθηκε, είχα ένα ατύχημα στα επτά μου χρόνια.

Αντώνης ΚατσικανδαράκηςΤα πρώτα παιδικά μου χρόνια τα έζησα στο κελί του Αγίου Σπυρίδωνα, κοντά στην καλόγρια Ευπραξία, αδελφή του παππού μου, κατά κόσμο Ελένη Ιωάν. Κατσικανδαράκη. Στα πέντε μου χρόνια ήξερα την αλφάβητο. Στο κελί, η θεία μου, μου έμαθε να διαβάζω τον «Προοιμιακό»…  Δυστυχώς με το ατύχημά μου το 1936 και μέχρι το 1940, δεν μπορούσα να παρακολουθώ το σχολείο μου, διάβαζα όμως εκκλησιαστικά συναξάρια, εφημερίδες και ότι βιβλίο έβρισκα μπροστά μου. Στο Ιερό Αναλόγιο, ήμουν τακτικός δίπλα στον μακαριστό Ιωάννη Ανουσάκη, υπήρξα μαθητής από το 1935 και βοηθός του και διάδοχός του.

Υπηρέτησα εθελοντικά και αμισθί 70 και πλέον έτη το Ιερό Αναλόγιο…
Το 1946 πρωτοστατώ και ανοικοδομούμε εκ θεμελίων την κατεδαφισμένη εκκλησία στο δύσβατο σπήλαιο του Ντάμιαλη. Το 1947 πηγαίνω στην Αθήνα, παρακολουθώ τη Σχολή Κοπτικής – Ραπτικής κι εργάζομαι σε μεγάλους οίκους ραπτικής…
Το 1953 επιστρέφω στο Καστέλλι όπου ανοίγω το πρώτο εμποροραφείο. Παντρεύομαι με την Πηνελόπη Ευαγγ. Τζωρτζάκη. Απέκτησα δύο κόρες και δύο εγγόνια. Το 1980 εγκαταλείπω το ραφείο και ανοίγω στο λιμάνι Κισάμου ψαροταβέρνα την οποία διατηρώ μέχρι και σήμερα…
Το 1958 υπήρξα ιδρυτικό μέλος του Εμπορικού Συλλόγου Κισάμου και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου επί σειρά πολλών ετών

Μάιος 2008
Αντώνιος Εμμ. Κατσικανδαράκης

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s