Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος

Από την Κάντανο έρχομαι

Κάνδανος Κρήτη

Απ’ την Κάντανο ‘ρχομαι

κι απ’ το Αποπηγάδι.

Δεν με ρωτάτε ίντα ‘παθα,

δεν με ρωτάτε ίντα είδα;

Είδα τα σπίτια τρόχαλο,

τσ’ αυλές χορταριασμένες

κι άκουσα στα χαλάσματα

κι έκραζαν νυχτοπούλια

κι εκεί στο έμπα του χωριού

‘ντους γερμανού το μνήμα

και δίπλα μαρμαρόπλακα

που γράφει αυτά τα λόγια:

«Επά ‘τανε η Κάντανο

και εκαταστρεψαμένη

και μπλιο δεν θα ξαναχτιστεί

κι έρημη θ’ απομένει,

γιατί ‘καμε βαριές ζημιές

στου γερμανού τ’ ασκέρι».

Μα η Κάντανο εχτίστηκε καλύτερη

από πρώτα.

Γυναίκες της Κρήτης-Γερμανική Κατοχή

Γερμανική Κατοχή-Περβόλια Ρεθύμνου

Ομαδικός τάφος θυμάτων της Ναζιστικής θηριωδίας στα Περιβόλια (Μυσίρια) Ρεθύμνου

Ναζιστική θηριωδία-Κρήτη

Φώτο από το βιβλίο του Βασ. Μαθιόπουλου "Εικόνες Κατοχής. Φωτογραφικές μαρτυρίες από τα γερμανικά αρχεία", εκδόσεις Ερμής. Η λεζάντα που συνοδεύει την φωτογραφία γράφει: "Ο Λιστ ποζάρει μπροστά στο φακό για να έχει ενθύμιο από τις μέρες που η 12η Στρατιά του νικούσε στη Βαλκανική εκστρατεία. Η στρατιά εκείνη διαλύθηκε λίγο αργότερα στο Ανατολικό μέτωπο. Σχεδόν κάθε Γερμανός που πατούσε στη γερμανοκρατούμενη Αθήνα ήθελε ν' ανέβει στην Ακρόπολη, γιατί κάτι είχε ακούσει για τον Παρθενώνα. Και αρκετοί ήξεραν από ποιόν πολιτισμό πήγασαν τα μοναδικά αυτά οικοδομήματα. Αλλά ποτέ δε συνειδητοποίησαν, οι περισσότεροι, πως τα αθάνατα αριστουργήματα του Φειδία και του Ικτίνου δεν ακτινοβολούν μόνο τη λάμψη του ελλληνικού ήλιου που οι ακτίνες τους αντανακλούν πάνω στους κίονες με το πεντελικό μάρμαρο, αλλά και από το αθάνατο ελληνικό πνεύμα με το οποίο εκφράζονται η λευτεριά και η δημοκρατία. Και ο ναζισμός μισούσε το ελληνικό πνεύμα, που φώτιζε το δικό του πηχτό σκοτάδι".

Φώτο από το βιβλίο του Βασ. Μαθιόπουλου «Εικόνες Κατοχής. Φωτογραφικές μαρτυρίες από τα γερμανικά αρχεία», εκδόσεις Ερμής. Η λεζάντα που συνοδεύει την φωτογραφία γράφει:  «Ο Λιστ ποζάρει μπροστά στο φακό για να έχει ενθύμιο από τις μέρες που η 12η Στρατιά του νικούσε στη Βαλκανική εκστρατεία. Η στρατιά εκείνη διαλύθηκε λίγο αργότερα στο Ανατολικό μέτωπο. Σχεδόν κάθε Γερμανός που πατούσε στη γερμανοκρατούμενη Αθήνα ήθελε ν’ ανέβει στην Ακρόπολη, γιατί κάτι είχε ακούσει για τον Παρθενώνα. Και αρκετοί ήξεραν από ποιόν πολιτισμό πήγασαν τα μοναδικά αυτά οικοδομήματα. Αλλά ποτέ δε συνειδητοποίησαν, οι περισσότεροι, πως τα αθάνατα αριστουργήματα του Φειδία και του Ικτίνου δεν ακτινοβολούν μόνο τη λάμψη του ελλληνικού ήλιου που οι ακτίνες τους αντανακλούν πάνω στους κίονες με το πεντελικό μάρμαρο, αλλά και από το αθάνατο ελληνικό πνεύμα με το οποίο εκφράζονται η λευτεριά και η δημοκρατία. Και ο ναζισμός μισούσε το ελληνικό πνεύμα, που φώτιζε το δικό του πηχτό σκοτάδι».

 

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s