Ποίηση

Ήρθες αργά & Του ήλιου τα φιλιά. ΡΙΚΑ ΣΕΓΚΟΠΟΥΛΟΥ

ΗΡΘΕΣ ΑΡΓΑ

Ήρθες αργά πραματευτή να φέρεις τα στολίδια
που πρέπουνε στο λυγερό, περίκαλλο κορμί μου,
σαν λιγωμένα κι έτοιμα να τυλιχτούνε φίδια
στα χέρια μου, στα πόδια μου, κι ακόμη στην ψυχή μου.

Δεν βλέπεις έχουν σβήσει πιά τα φώτα στο παλάτι και οι ορχήστρες πάψανε τον όμορφο σκοπό,

οι καλεσμένοι φύγανε χαρούμενοι, τρεχάτοι, κι εγώ που έξω έμεινα τον πόνο μου σκορπώ.

Πραματευτή τι έπαθες, δεν θες να το πιστέψεις πως η γιορτή τελείωσε, σωπάσαν τα βιολιά,

πάρε τα πίσω τα καλά στον τόπο σου σα στρέψεις θα βρεις πολλές να τα ζητούν με πλανερά φιλιά.

Για μένα έπεσε βαρύ το πέπλο να μου κρύψει

πραματευτή κάθε χαρά μαζί με κάθε θλίψι.

Λίμνη ΓιάννεναΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΤΑ ΦΙΛΙΑ

Λογαριαστά ’ναι τα φιλιά τού ήλιου το χειμώνα στην παγωμένη κι άχαρη της φύσης αγκαλιά,

και το θερμό τους πέρασμα γρήγορ’ αφήνει μόνα τα ίχνη που της έμειναν απ’ την ήλιομιλιά.

Σα να ‘ταν χειμωνιάτικα φιλιά που λαχταρούνε τα γυμνωμένα σώματα των δένδρων στο βοριά

και τ’ άλλα ζωντανά κορμιά που πένθιμα λυγούνε στη μυστική τους κι άγνωστη του άπειρου μεριά,

έρχονται και με βρίσκουνε και μένα οι ελπίδες — κυράδες χρυσοστόλιστες, γοργόφτερες, τρελές —

στην ανεμόδαρτη φωλιά, σαν ξωτικές Συλφίδες λικνίζοντας τα όνειρα, τα πάθη, τις βουλές.

Με τολμηρές προσπάθειες ζητώ να τις κρατήσω,

φεύγουνε, και στα ίχνη τους μ’ αφήνουνε να ζήσω.

ΡΙΚΑ ΣΕΓΚΟΠΟΥΛΟΥ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s