Ποίηση

Μπωντλαίρ

ΠΕΤΑΓΜΑ

Μπωντλαίρ

 

003

…καλότυχος όποιος μπορεί γοργά να φτερουγίσει,

και στις γαλήνιες να ριχτεί και φωτεινές μεριές…

 

Πάνω από λίμνες, θάλασσες, πάνω απ’ τις λαγκαδιές,

πάνω απ’ τα δάση, τα βουνά, τα νέφη, τους αγέρες,

πάνω απ’ τον ήλιο το χρυσό, πάνω από τους αιθέρες

και πάνω από τις κάτασπρες του σύμπαντος κορφές.

 

Η σκέψη μου ανυψώνεται, πλανιέται φτερωτή,

και σαν καλός κολυμβητής που στο νερό ξαπλώνει,

με μιαν αναγάλια τ’ απείρου, τα τρίσβαθ’ αυλακώνει

και με μια πρωτονόητη κι αντρίκειαν ηδονή.

 

Πέτα ‘πο τα μιάσματα της νέκρας μακριά,

πήγαινε να καθαριστείς μες τον ουράνιο αιθέρα,

και πιές σαν καθαρό πιοτό και θεϊκό εκεί πέρα,

το φως που πλημμυρίζει αγνό και διάφανο ψηλά.

 

Περ’ απ’ τις πλήξες τις βαριές, τις θλίψες τις τρανές,

όπου βαραίνουνε φρικτά τη σκοτεινή μας ζήση,

καλότυχος όποιος μπορεί γοργά να φτερουγίσει,

και στις γαλήνιες να ριχτεί και φωτεινές μεριές.

 

Όποιος με σκέψεις που ‘χουνε φτερά κορυδαλών,

προς τα ουράνια κάθε αυγή ελεύθερα πετάει,

-που πάνω απ’ τη ζωή τραβά κι ακούραστα γροικάει,

το μίλημα των άφωνων κόσμων και λουλουδιών!

 

λουλούδι

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s