Παιδεία

Και τα νηπιαγωγεία θυσία στο βωμό του κέρδους;

Ο μαθητικός πληθυσμός στα ιδιωτικά νηπιαγωγεία αυξήθηκε εκρηκτικά τα τελευταία χρόνια, ενώ η κερδοφορία των ιδιωτικών σχολείων αυξήθηκε εντυπωσιακά ανάμεσα σε 2008-2011 κι έφτασε στα 265 εκατομμύρια ευρώ. Η Ελληνική Στατιστική Αρχή, με στοιχεία του 2013, μιλάει για μείωση των δημόσιων νηπιαγωγείων κατά 3% στη διετία 2010-2012 και παράλληλη αύξηση κατά 5,6% (έρευνα του ΙΝΕ της ΓΣΕΕ και της ΟΙΕΛΕ).

Και τα νηπιαγωγεία θυσία στο βωμό του κέρδους;

Αίσθηση προκάλεσε το ρεπορτάζ του Γιώργου Κώνστα στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα στις 15 Δεκέμβρη του 2014 και το πρωτοσέλιδο ακόμα πιο χαρακτηριστικό: Εικόνες Ντροπής σε νηπιαγωγεία των Χανίων. Ανυπαρξία υποδομών και ακατάλληλα κτήρια.

Στενές αίθουσες, χωρίς θέρμανση σε πολλές περιπτώσεις, με ανύπαρκτες αυλές, που δύσκολα θα τις επέλεγε κάποιος ακόμα και για αποθήκη.

Αυτή τη στιγμή τα μισά νηπιαγωγεία στην πόλη δεν πληρούν τις προδιαγραφές. Μόνο ίσως τα καινούργια που κτίσθηκαν γι’ αυτό τον σκοπό και κυρίως στις περιαστικές συνοικίες, είπε στην εφημερίδα ο κ. Φ. Ποντικάκης πρόεδρος του Συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών του Νομού Χανίων.

Το ρεπορτάζ, μαζί και οι φωτογραφίες που το συνοδεύουν, περιγράφουν την πραγματικότητα, όπως είναι, μακριά από φτιασιδώματα και τη ψυχρή λογική των αριθμών. Η εικόνα αυτή δεν αντικατοπτρίζει την κατάσταση μόνο στο δήμο Χανίων. Είναι καθρέφτης της πραγματικότητας που υπάρχει σε ολόκληρη τη χώρα και ειδικά στα μεγάλα αστικά κέντρα, όπου τα νηπιαγωγεία στεγάζονται σε τρώγλες, σε υπόγεια ή χώρους εντελώς ακατάλληλους!!

003Οι έρευνες των τελευταίων χρόνων αποκαλύπτουν ότι, αν εξαιρέσει κανείς τα νηπιαγωγεία που στεγάζονται σε κτήρια που ανεγέρθηκαν σχετικά πρόσφατα γι’ αυτόν ακριβώς τον σκοπό, στην πλειοψηφία τους στεγάζονται σε ακατάλληλους χώρους που η συντήρηση και η επισκευή τους έχει εναποτεθεί στα χέρια των ίδιων των εκπαιδευτικών και των γονιών. Πολλά νηπιαγωγεία λειτουργούν σε ενοικιαζόμενες αίθουσες που αποτελούν κυριολεκτικά ντροπή, καθώς μοιάζουν περισσότερα με «φυλακές» και παιδοφυλακτήρια παρά με χώρους που προορίζονται να αγκαλιάσουν το νέο άνθρωπο στα πιο τρυφερά και, από μία άποψη, στα πιο κρίσιμα χρόνια για την ανάπτυξη της προσωπικότητά του. Οι αποθήκες βαφτίστηκαν ολοήμερα σχολεία! Σε άλλες περιπτώσεις νηπιαγωγεία λειτουργούν μαζί σε σχολεία με μεγαλύτερα παιδιά.

Σε αυτό το περιβάλλον μπορεί να προσθέσει κανείς τις τεράστιες ελλείψεις σε υλικοτεχνική υποδομή, που οδηγεί πολλούς εκπαιδευτικούς και γονείς να βάζουν το χέρι στην τσέπη, ακόμη και για να πληρωθούν τα στοιχειώδη έξοδα, για τα οποία θα έπρεπε να μεριμνήσει η πολιτεία. Μπορεί να προσθέσει τις ελλείψεις σε ανθρώπινο δυναμικό, την αποψίλωση των σχολείων από δασκάλους και εκπαιδευτικούς με συνέπεια να δημιουργούνται τμήματα μεγάλα ή ακόμα και να οδηγούνται νηπιαγωγεία ή και δημοτικά στο κλείσιμο και την εγκατάλειψη. Και φυσικά μπορεί να προσθέσει κανείς… την αξιολόγηση! Μόνο που αν πρέπει κάποιος να αξιολογηθεί πρώτα και κύρια είναι οι ίδιοι οι ιθύνοντες-αξιολογητές-οι οποίοι έχουν και την πρώτη ευθύνη για την επιχείρηση διάλυσης της δημόσια δωρεάν παιδείας. Ή μήπως δεν είναι αυτή η κατάσταση, δικό τους δημιούργημα;

Χρήστος Τσαντής

.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s