Ποίηση

Μάνος Χατζιδάκις «Τρείς Προσωπογραφίες»

Στον Οδυσσέα Ελύτη, στο Γιώργο Σεφέρη, στο Νίκο Γκάτσο

Από τη «Μυθολογία» (εκδόσεις Κεραμεικός 1966)

cropped-0031.jpg

 

 

 

Στον Οδυσσέα Ελύτη

Ό,τι χάραζε σε στίχους

τάπαιρνε η θάλασσα πούχε στα χέρια του

Ό,τι ζωγράφιζαν τα χείλια του

τάσβηνε ο ουρανός πούχε στα μάτια του

Κι έτσι δεν μπόρεσε να δει

Αν έπρεπε να παραμείνει Αττικός

ή Αιγαιοπελαγίτης

Χρήστος Τσαντής

 

 

 

 

 

Στο Γιώργο Σεφέρη

Από τη Μικρασία μετά την καταστροφή, ένας αστός ξεκίνησε με μια βαλίτσα αναμνήσεων στο χέρι, γύρισε χώρες μακρινές και πολιτείες άγνωστες, μάζεψε ακριβό υλικό και συνταγές, μέτρα, ρυθμούς και χρώματα και τέλος γύρισε στη χώρα του, έχτισε με τα χέρια του σπίτι σημερινό κι ελληνικό, εμπήκε μέσα, κλείδωσε και από τότε πια κανείς δεν τον συνάντησε στην αγορά.

Λευκά Όρη-Χρήστος Τσαντής

Στο Νίκο Γκάτσο

Η γη καθώς τον γέννησε

τον στόλισε

πράσινα φύλλα της ιτιάς

του έλατου και της ελιάς

μα η σκέψη του τον βύθισε

στης πολιτείας την άσφαλτο

κι έγινε πέτρα αρχαϊκή

στη μνήμη των εφήβων

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s