Λογοτεχνία

Προσεχώς, νέοι δρόμοι… Χρήστος Τσαντής

Καθώς διαβάζεις, ξέρεις πως οι σελίδες που κρατάς στα χέρια σου είναι αποτέλεσμα της σύνθεσης διηγήσεων, βιωμάτων, συναισθημάτων του δημιουργού τους, εικόνων, μυρωδιάς και μουσικής. Έτσι παντρεύονται αρμονικά μια σειρά από σκέψεις και αισθήματα που αποτυπώθηκαν σα νότες στο πεντάγραμμο του λόγου. Η μελωδία… κυματιστή, πότε ορμητική, με τη βουή του ανέμου συνοδειά της, πότε γαλήνια, φέρνει κάτι από την αύρα της διήγησης ενός παραμυθιού. Ένα παραμύθι, που σου διηγήθηκε κάποιο πολύ αγαπημένο πρόσωπο, ίσως!
Τον Μάρτη και τον Ιούνιο του 2014 βρέθηκα στα Χανιά σε εκδηλώσεις που έγιναν για την παρουσίαση της νουβέλας «Ο μικρός πρίγκιπας συναντά τον Κύριο Καζαντζάκη στο δρόμο της αναζήτησης». Το ηχόχρωμα της πολιτείας, το άρωμά της, που θα τα συναντήσουμε στο μέλλον σε κείμενα, η εικόνα της εκκλησιάς που συνταιριάζει το ορθόδοξο χριστιανικό καμπαναριό μ’ έναν ανέπαφο μιναρέ, ο γάμος της Ανατολής με τη Δύση, τα ελληνικά, κρητικά, ενετικά, αραβικά στοιχεία που επέζησαν και συνυπάρχουν-όχι μόνο στα κτίρια αλλά και στους ανθρώπους-έχουν ήδη δώσει πολλές αφορμές και «σήματα» για μελλοντικά κείμενα και σχέδια.
Γλυκιά υγρασία στα Χανιά και μια αγκαλιά μεγάλη, που δεν εχθρεύεται, δεν πνίγει τη δημιουργία, μα μήτε και θέλει να την ελέγξει. Είναι απροσδιόριστη η δύναμη με την οποία έλκει αυτή η πολιτεία. Μόνο η εμπειρία του διαλογισμού, της «κατάδυσης» ή, καλύτερα, της ανάδυσης στο πορτοκαλί που τυλίγει τη ψυχή, ανεβάζοντάς τη ψηλά, κάνοντάς την ικανή να φτερουγίζει μακριά, σε νέους ορίζοντες, μόνο η εμπειρία ενός ελεύθερου χορού, σαν ένα τανγκό ανάμεσα σε δυο ανθρώπους που τα κύτταρά τους συνδέονται με αδιόρατα νήματα, ίδιο γλυπτό, σμιλεμένο χρόνους πριν, μόνο τέτοιες εικόνες μπορούν πιθανά να αποδώσουν την αίσθηση που γεννά μέσα μας η πολιτεία αυτή. Μοιάζει σαν πλωτή πόλη στο ακριμιό σύνορο του κόσμου.
Μετά από τη αντάμωση του «μικρού πρίγκιπα» με τους ήρωες του Νίκου Καζαντζάκη, έπειτα από τη θεατρική τους σύνθεση κι αφού ήδη άνθισε ένα υπέροχο «Κόκκινο Τριαντάφυλλο» με τη μορφή της ποιητικής συλλογής, αναδύθηκαν συναισθήματα και εικόνες που δεν μπορούσαν παρά να κατατεθούν στο χαρτί. Αν η αίθουσα του εργαστηρίου ψυχοδράματος της Δανάης Χορομίδου αποτέλεσε το έδαφος στο οποίο γονιμοποιήθηκε η ιδέα της «συνάντησης στο δρόμο της αναζήτησης», τα Χανιά, το Ηράκλειο, η Κρήτη, έγιναν ο καμβάς ενός ολοκαίνουργιου πίνακα. Εγώ βάζω μόνο τα χρώματα. Τα υπόλοιπα τα έχει αναλάβει η ψυχή και η φαντασία. Όλα αυτά όμως θα γίνουν προσεχώς. Μια προαναγγελία ήθελα να κάνω, για όλα όσα θα έρθουν.
Σήμερα κλείνει ένας πρώτος κύκλος, αφού ήδη ολοκληρώθηκε η νομική απελευθέρωση παλιότερων βιβλίων μου, αφού λύθηκε η συνεργασία με τους φορείς που είχαν αναλάβει τότε την έκδοση τους. Ήδη γίνεται η επεξεργασία που απαιτείται, έτσι ώστε να παρουσιαστούν μαζί με τα βασικά στοιχεία της έρευνας που είχε προηγηθεί της συγγραφής τους. Η προσοχή μου όμως δεν είναι στραμμένη εκεί. Το βλέμμα είναι στραμμένο σε αυτά που βρίσκονται σήμερα στην τελική τους φάση, σε αυτά που προετοιμάζονται για το επόμενο διάστημα. Το παλιό χάνεται και το νέο διαμορφώνεται και μεγαλώνει αργά και βασανιστικά, όπως του αξίζει, σαν ένα μωρό που ζητά όλη μας τη φροντίδα.
Κόκκινο Τριαντάφυλλο Χρήστος Τσαντής ποιήματαΤα ποιήματα στο «Κόκκινο Τριαντάφυλλο», ολοκληρώνουν την εισαγωγή μιας δουλειάς που ξεκίνησε με το (ελεύθερο πια) μυθιστόρημα «Με βάρκα το ταξίδι», συνεχίστηκε με «Το Πηγάδι», το «Φάρο», ως τη συνάντηση του «Μικρού Πρίγκιπα με τον Κύριο Καζαντζάκη στο δρόμο της αναζήτησης» στη νουβέλα αλλά και στη θεατρική της διασκευή. Σ’ αυτό το ταξίδι, το «Κόκκινο Τριαντάφυλλο» είναι ένας αναγκαίος σταθμός.
Εκτός από τις ευχαριστίες μου στους ανθρώπους που με προσκάλεσαν και με φιλοξένησαν με αγάπη στην Κρήτη, την Αθηνά, το Νίκο, τη Μαρία, τον Σήφη, τη Σοφία, τη Βαγγελιώ, τον Λευτέρη, την Ελένη, τη Βλασία, τους ανθρώπους της Διεθνούς Εταιρείας Φίλων Νίκου Καζαντζάκη, τους μαθητές κι εκπαιδευτικούς του 9ου και 13ου Γυμνάσιου στο Ηράκλειο, τους υπεύθυνους του συμβουλευτικού σταθμού νέων Ηρακλείου, της Α’ βάθμιας και Β’ βάθμιας Εκπαίδευσης των Χανίων, θέλω να τους πω ότι κρατώ μέσα μου τις διηγήσεις τους και το εργαστήρι της ψυχής τις ενσωματώνει, σιγά-σιγά, όπως τους αξίζει, χωρίς βιασύνη, σε μια καινούργια σύνθεση, που δεν θα αργήσει να δει το φως. Μια σύνθεση όπου η αυλαία θ’ ανοίγει απροσδόκητα και, πάλι, τέλος δεν θα έχει. Θα υπάρχουν όμως, σίγουρα, κομμάτια από ρόλους, τμήματα θεατρικών μονολόγων και μάσκες, όχι από αυτές τις ψεύτικες, πλαστικές, μιας χρήσης, αλλά από εκείνες τις αναγκαίες μεταμφιέσεις που διευκολύνουν τη ψυχή να λυθεί και να εκφραστεί, αποδίδοντας ρεαλιστικά τα «θέλω» των ηρώων-πρωταγωνιστών. Εγώ αποτελώ μόνο τη μία άκρη του νήματος. Αν το μήνυμα φτάσει, θα το μάθω από τον παραλήπτη. Εσύ θα μου πεις τι λέει το χαρτί, που ταξίδεψε μέσα στο μπουκάλι μέχρι να φτάσει στα χέρια σου.
Συλλογές από γράμματα και ιστορίες, σύντομες, μικρές και ατελείωτες, που ταξιδεύουν μακριά. Μυθιστορήματα και μελέτες, έργα δικά μου αλλά και φίλων, ανθρώπων που μου εμπιστεύτηκαν τα γραπτά τους για επιμέλεια, και για όλη την αναγκαία τεχνική προετοιμασία ενός κειμένου, ώσπου να διανύσει το δρόμο του, από το χαρτί, για το τυπογραφείο. Νέοι δρόμοι λοιπόν!

Ο Χρήστος Τσαντής είναι συγγραφέας

 

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s