Βιβλία

Οι τελευταίες μέρες μας στο βαπόρι Νίκος Καζαντζάκης

Χρήστος ΤσαντήςΗ ζωή σ’ ένα μοναστήρι, σ’ ένα βαπόρι, σ’ ένα κλειστό, απομωνομένο χώρο μπορεί να γίνει αληθινά αβαστάχτη αν δεν είσαι κυριευμένος από ένα μεγάλο πάθος. Ή αν, ξεπερνώντας κάθε πάθος, δε φτάσεις στην ανώτατη γαλήνη που είχε ο τυφλός που είδα χτες στη Σαγκάη. Καθόταν μέσα σ’ ένα κινέζικο καφενείο βρωμερό, όλο θόρυβο, κι όλοι μέσα εκεί μάλωναν ή ψειρίζουνταν ή παζάρευαν. Και μονάχα αυτός ο τυφλός καθόταν κουρελής, ξυπόλητος, με το κεφάλι ορθό, κι έλαμπε εκστατικό το πρόσωπό του, σα να περνούσαν από πάνω του αόρατα, καθαρότατα ανοιξιάτικα πνεύματα. Αν δεν έχεις ένα σφοδρό πάθος ή αν δεν έχεις νικήσει όλα τα πάθη, περιορισμένος σ’ ένα κλειστό χώρο, είσαι χαμένος.

Από το βιβλίο του Νίκου Καζαντζάκη «Ταξιδεύοντας. Ιαπωνία-Κίνα»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s