Βιβλία

Βιρτζίνια Σατίρ Πλάθοντας ανθρώπους

Πρόλογος

… Ίδιο μένει πάντοτε το βασικό μου μήνυμα, πως υπάρχει άρρηκτος δεσμός ανάμεσα στη ζωή μες τη οικογένεια και στο είδος ανθρώπου, που γίνεται, μεγαλώνοντας, κάθε παιδί. Εφόσον τα άτομα αποτελούν την κοινωνία, είναι πολύ σημαντικό να μεγαλώνουμε όσο γίνεται πιο δυνατούς και πιο κατάλληλους γι’ αυτήν ανθρώπους. Τα πάντα αρχίζουν στην οικογένεια. Με τον καιρό, βάζοντας τα κατάλληλα άτομα για τιμονιέρηδες, θ’ αλλάξουμε την κοινωνία μας.

 DSCN1309Η νέα έκδοση του «Πλάθοντας ανθρώπους» αποτελεί μία ακόμη προσπάθειά μου να συμβάλω κάπως στη δημιουργία κατάλληλων ατόμων. Χρησιμοποιώντας την πείρα μου από πολλές οικογένειες σ’ όλο τον κόσμο, έγραψα τούτο το βιβλίο για να στηρίξω, να προβάλω, να διαπαιδαγωγήσω και να ενδυναμώσω την οικογένεια. Το ξέρουμε πως υπάρχουν καλύτεροι τρόποι για να συνδιαλλαγούμε με τον εαυτό μας και με τους άλλους. Δεν έχουμε παρά να τους βάλουμε σε εφαρμογή. Και τότε, θα μπορέσει καθένας μας να συνεισφέρει για έναν κόσμο πιο γερό, πιο θετικό για όλους μας.

Καθένας μας μπορεί να ασκήσει την επιρροή του. Καθένας μας χρειάζεται. Η συμβολή μας αρχίζει από τη στιγμή που θα αναπτύξουμε τον αυτοσεβασμό μας, την αυτοεκτίμηση μας. Έχω πολλές ελπίδες πως αυτό το βιβλίο θα βοηθήσει καθέναν από μας να αποκτήσει περισσότερη δύναμη και να δεσμευτεί στη δημιουργική συγκρότηση γενικά. Οι κατάλληλες εμπειρίες και η αναδιάπλαση θα μας οδηγήσουν να καταλάβουμε ο ένας τον άλλο με τρόπο δημιουργικό, να νοιαστούμε για τον εαυτό μας και για τους άλλους και να δώσουμε στα παιδιά μας ένα γερό θεμέλιο, πάνω στο οποίο να αναπτύξουν δύναμη και ολοκλήρωση.

Πρέπει προπαντός να θυμόμαστε ότι κάθε ποσότητα ενέργειας που καταναλώνουμε σε τσακωμούς με τον εαυτό μας και τους άλλους, κομματιάζει και σκορπάει την ενέργεια, που θα χρησιμοποιούσαμε για εξερευνήσεις και δημιουργικότητα. Κι έπειτα, μόλις τελειώσει η μάχη, πρέπει, έτσι κι αλλιώς να ξαναγυρίσουμε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Μπορούμε να χρησιμοποιούμε τον καυγά πιο εύκολα και πιο αποδοτικά, να ωφεληθούμε απ’ αυτόν, αντί να καταστρεφόμαστε.

ψυχόδραμα 4Ζούμε σε μια ιστορική στιγμή, το πιστεύω. Πολλοί από σας, που διαβάζετε αυτές τις γραμμές, θα ζήσετε για να δείτε το έτος 2000. Η ανθρωπότητα περνάει μια καινούργια φάση στην εξέλιξή της. Όσοι δουλεύουν για να γίνουν οι ίδιοι περισσότερο ανθρώπινοι, θα χρησιμέψουν σαν γέφυρες γι’ αυτή τη νέα εποχή. Είμαστε οι άνθρωποι της μεταβατικής περιόδου.

Παντού βλέπω μικρά σημάδια γι’ αυτό. Για να επιζήσει ο πλανήτης μας και οι κάτοικοί του, πρέπει να αναπτύξουμε την ικανότητα για αρμονική συμβίωση. Αυτό, κατά τη γνώμη μου, σημαίνει να μάθουμε πως θα συγκροτηθούμε καθένας μας πιο αρμονικά, για να αποκτήσουμε έτσι περισσότερη ανθρωπιά.

DSCN1233Συχνά, πριν έρθει το φως πρέπει να απλωθεί βαθύ σκοτάδι. Βρισκόμαστε σε κατασκότεινα μέρη αυτή την στιγμή. Το καταστροφικό παρελθόν μας και ο εφιάλτης της εξαφάνισης από τα πυρηνικά όπλα μαζί με τον πόνο του παρόντος μάς θυμίζουν την ικανότητά μας να γινόμαστε φονιάδες. Πρέπει να θυμόμαστε πως είμαστε και πηγή ζωής. Η ελπίδα φωλιάζει στις επιλογές μας.

Επείγει να θρέψουμε και να αναπτύξουμε τα μπουμπούκια της πνευματικής υγείας και της ανθρωπιάς που άρχισαν να σκάζουν. Είμαστε εξοπλισμένοι με καταπληκτικές ειδικές γνώσεις για τεχνική ανάπτυξη και με αποδεδειγμένες πνευματικές ικανότητες. Ξέρουμε πως να εμβαθύνουμε και να εξετάζουμε σχεδόν τα πάντα. Η πρόκληση τώρα είναι να δημιουργήσουμε ανθρώπινα όντα με αξίες – πνευματικές, ηθικές και ανθρωπιστικές – που να μπορούν αποτελεσματικά να χρησιμοποιήσουν αυτήν την ανάπτυξη. Όταν το κατορθώσουμε, τότε θα είμαστε ικανοί να απολαύσουμε αυτόν τον πανέμορφο πλανήτη και τη ζωή που τον κατοικεί…

ψυχόδραμα 1Για την Βιρτζίνια Σατίρ..

… μας άφησε πλούσια κληρονομιά, τις ιδέες της, τις μεθόδους της και τις τεχνικές που ανέπτυξε και δίδαξε ατέλειωτες ώρες σε πάμπολλες χώρες, τα βιβλία της και πάνω απ’ όλα το μήνυμα αισιοδοξίας για ένα νέο κόσμο που γεννιέται.

Έβλεπε τη βαθιά κρίση της σύγχρονης κοινωνίας σαν αναπόφευκτη φάση στις ανακατατάξεις που οδηγούν σε μια νέα κοσμοθεωρία με επίκεντρο τον ίδιο τον εαυτό μας και τη διαπροσωπική επικοινωνία. Πίστευε ότι στεκόμαστε σ’ ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Το ζούσε η ίδια άμεσα, καθημερινά, καθώς αγωνιζόταν να βοηθήσει όσους προσπαθούσαν να γκρεμίσουν τα εσωτερικά τους τείχη, γκρεμίζοντας έτσι και τα τείχη που τους χωρίζουν απ’ τους άλλους.

Ήταν απ’ τους πρωτεργάτες και τους σημαντικότερους εκπροσώπους τόσο της συστημικής προσέγγισης στην οικογενειακή θεραπεία όσο και του Κινήματος του Ανθρώπινου Δυναμικού).

ΨυχόδραμαΟι εμπειρίες της με οικογένειες και ομάδες σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της υφηλίου την είχαν πείσει ότι στον ασταθή, ρευστό, συνεχώς μεταβαλλόμενο κόσμο που ζούμε, το μόνο σταθερό σημείο αναδρομής είναι ο εαυτός μας. Αγωνιζόταν να δείξει ότι μέσα σ’ ένα κλίμα συναισθηματικής συμμετοχής, αμεσότητας και επιείκειας με τον εαυτό μας και με τους άλλους είναι δυνατό να βελτιωθεί η εσωτερική μας συγκρότηση και η οργάνωση του εαυτού μας, ώστε να μπορέσουμε να συνθέτουμε μέσα μας τις συχνά αντιφατικές πληροφορίες για το ποιοί είμαστε, που πάμε και γιατί.

Πιθανότατα, κανείς άλλος δεν κατόρθωσε να μεταφέρει με τόση αμεσότητα στο μεγάλο κοινό, την καινούργια κοσμοθεωρία, που η σύγχρονη επιστημολογία την αποκάλεσε Κονστρουκτιβισμό. Δηλαδή, σύμφωνα με την άποψη της αυτοαναφοράς, όπως ονομάστηκε, δεν υπάρχουν a priori σταθερές, αναλλοίωτες «πραγματικότητες» για να μας καθοδηγούν στην επιλογή των στόχων μας και του τρόπου συναλλαγής με τους άλλους. Έχουμε μόνο υποκειμενικές, εναλλασσόμενες «αλήθειες», που εμείς κατασκευάζουμε, στη συνέχεια απορρίπτουμε και αναδημιουργούμε μέσα από τις βιωμένες μας εμπειρίες.

Στον καινούργιο αυτό κόσμο που έρχεται, μας ξεναγεί το βιβλίο που έχετε στα χέρια σας. Απλά, άμεσα και αποτελεσματικά μας δείχνει όσα θα πρέπει να αλλάξουμε στον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τον εαυτό μας και τους άλλους.

Ο Μικρός Πρίγκιπας_0002Η Σατίρ δεν παραπλανά με ανεδαφικό ρομαντισμό και εξωπραγματική αισιοδοξία, ούτε όμως μας καταθλίβει με απαισιόδοξες διαπιστώσεις, πεποιθήσεις και προβλέψεις. Κρατάει τον αναγνώστη σταθερά από το χέρι, με πίστη, ζεστασιά και ανθρωπιά – όπως τόσο συχνά έκανε στην προσωπική της επαφή με μαθητές και θεραπευόμενους – και τον καθοδηγεί μέσα από σκοτεινά κάποτε και επικίνδυνα μονοπάτια, όσο και από πλατιές λεωφόρους, σε ξέφωτα και οροπέδια μιας επίπονης αλλά ανοδικής πορείας.

Η τεράστια απήχηση του βιβλίου, που μεταφράστηκε σε περισσότερες από δώδεκα γλώσσες και πουλήθηκε σε ένα εκατομμύριο περίπου αντίτυπα, αποτελεί, νομίζω απτή απόδειξη ότι πυκνώνουν οι γραμμές των στρατευμένων σε προσωπικές επαναστάσεις. Όπως τόσο ανάγλυφα μας  δείχνει η Σατίρ σ’ αυτή την σύγχρονη πανανθρώπινη επανάσταση, τα σύνορα, οι συμμαχίες και οι διαπραγματεύσεις, οι νίκες και οι ήττες, οι ήρωες και τα θύματα μεταφέρονται στο πεδίο των ατομικών αναζητήσεων και των οικογενειακών σχέσεων…

Χάρις Κατάκη 

Εκδόσεις Κέδρος, Εργαστήριο Διερεύνησης Ανθρώπινων Σχέσεων.

Μετάφραση: Λίλη Στυλιανούδη

Επιμέλεια: Άγγελος Νϊκος

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s