Μήνας: Οκτώβριος 2013

Νίκος Καζαντζάκης Αναφορά στον Γκρέκο

…Μέσα στο αφράτο παιδικό μυαλό μου μεταπλάθονταν μαγικά το κάθε πράμα, πέρα από το λογικό, πολύ κοντά στη παραφροσύνη. Μα η παραφροσύνη αυτή είναι το σπυρί το αλάτι που δεν αφήνει τη φρονιμάδα να σαπίσει. Ζούσα, μιλούσα και πορευόμουν μέσα σ’ ένα παραμύθι, που το δημιουργούσα εγώ την […]

Από ένα τριαντάφυλλο κρέμεται η ισορροπία του κόσμου;

Ο μικρός πρίγκιπας συναντά τον Κύριο Καζαντζάκη στο δρόμο της αναζήτησης 2η έκδοση ανανεωμένη, με παραρτήματα και αναφορές από την παρουσίαση του βιβλίου σε χώρους εκπαίδευσης και αυτογνωσίας   « Είπες… καλά άκουσα; Θέλεις να σώσεις το τριαντάφυλλο σου; Ένα λουλούδι;» «Το μοναδικό μου λουλούδι. Το τριαντάφυλλό μου». […]

Γκαίτε Φάουστ

ΝΥΧΤΑ (Ο Φάουστ, μέσα σε μια στενή γοτθική κάμαρα με θόλους ψηλούς κάθεται γεμάτος ανησυχία στο γραφείο του. σημ. ο εισαγωγικός μονόλογος είναι παμπάλαιη παράδοση, από τον Ευριπίδη ως τον Μάρλοου).   Φάουστ : Αχ! Σπούδασα Φιλοσοφία Νομική και Γιατρική κι αλίμονο, Θεολογία παλεύοντας μ’ επιμονή. Κι έμεινα […]

Γιάννης Κορδάτος Ιστορία της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας 1946

Εισαγωγή-Γένεση και ανάπτυξη της ελληνικής φιλοσοφίας (αποσπάσματα). Αν θέλουμε να καταλάβουμε καλά την αιτία που οι Έλληνες αναπτύξανε ένα λαμπρό πνευματικό πολιτισμό και κληροδοτήσανε στους Ρωμαίους και στη νεώτερη Ευρώπη κάμποσα συγγράμματα, που περιέχουν τις βασικές αρχές της φιλοσοφίας, πρέπει πρώτα απ’ όλα να ρίξουμε μια ματιά στην […]

Σίγκμουντ Φρόυντ «Το Εφήμερο»

Απόσπασμα από το.. «Ψυχανάλυση και Λογοτεχνία. Μελέτες», μετάφραση Λευτέρης Αναγνώστου, Εκδόσεις Επίκουρος 1994.  Πριν από λίγο καιρό έκανα έναν περίπατο σε ένα ανθηρό θερινό τοπίο μαζί μ’ έναν σιωπηλό φίλο και έναν νεαρό ποιητή, που είναι ήδη ξακουστός. [Ο Φρόυντ πέρασε τον Αύγουστο του 1913 μερικές ημέρες στις […]

«Άνοιξη»

Πόσο άσχημα θαρρείς τα χειμωνιάτικα πρωινά,  με τον χλωμό ουρανό και τα δάκρυα του σύννεφου  να ποτίζουν τις στράτες…   Πόσο αποκρουστικά θαρρείς τα χειμωνιάτικα πρωινά, με βοριάδες αγκυροβολημένους στα λιμάνια μας κι απαγορευτικά, για τα ταξίδια μας, δελτία…   Πόσο όμορφο θαρρώ, να συλλογιέμαι την ανάσα σου […]

Ο μικρός πρίγκιπας συναντά τον Κύριο Καζαντζάκη στο δρόμο της αναζήτησης

Πέτρα πάνω στη πέτρα και κάθε βήμα γαντζωμένο στη γη, αργό, άγριο, ίδιο με το τοπίο. Ένα πέταλο βουνά περικλείουν τη γη. Ανάμεσα της, φαράγγια, ποταμοί, πέτρινα τοξωτά γεφύρια δρασκελίζουν τα δάση. Κι όσο ανεβαίνεις, πέτρα, σύννεφο και ξεραΐλα, έξω απ’ τις εποχές, κάθε εποχή. Κάτω στα χαμηλά, […]

Η αρρώστια της εποχής μας.

Γράφει ο Χρήστος Τσαντής.   «Δεν μπορώ να μη θυμηθώ τους γειτόνους χωρίς να με πάρουν τα γέλια μαζί και τα κλάματα. Δεν χύνονταν τότε οι άνθρωποι στο ίδιο καλούπι, με τη ντουζίνα, μα ο καθένας ήταν ένας κόσμος ξεχωριστός, είχε τις δικιές του παραξενιές, αλλιώς γελούσε από […]

Σαζ-Η Ψυχιατρική Ταξινόμηση σαν στρατηγική προσωπικής καταπίεσης

Ο άνθρωπος είναι το μόνο ζώο που ταξινομεί. Οτιδήποτε σκεφτόμαστε ή κάνουμε πρέπει να τοποθετείται στη σωστή κατηγορία. Στα παλιά χρόνια που η θεολογία ήταν ο ανώτατος κριτής των ανθρώπων με τις συγκρουόμενες γνώμες, τα πράγματα ήταν πιο εύκολα. Ο άνθρωπος δεν ταξινομούσε. Μονάχα ο Θεός μπορούσε να το κάνει αυτό. Τον καιρό εκείνο, η δουλειά του επιστήμονα ήταν παρόμοια με τη δουλειά του διαρρήκτη χρηματοκιβωτίων: ξεκλείδωνε τον μυστηριώδη συνδυασμό που ο Θεός είχε βάλει στη φύση.

Η σύγχρονη επιστήμη εκθρόνισε τον ουράνιο ταξινόμο.