Λογοτεχνία

«Άνοιξη»

Πόσο άσχημα θαρρείς

τα χειμωνιάτικα πρωινά,

 με τον χλωμό ουρανό

και τα δάκρυα του σύννεφου

 να ποτίζουν τις στράτες…

 

Πόσο αποκρουστικά θαρρείς

τα χειμωνιάτικα πρωινά,

με βοριάδες αγκυροβολημένους στα λιμάνια μας

κι απαγορευτικά,

για τα ταξίδια μας,

δελτία…

 

Πόσο όμορφο θαρρώ,

να συλλογιέμαι την ανάσα σου

κάθε χειμωνιάτικο πρωινό

και να ’ναι σαν, τότε μοναχά,

να έρχεται η άνοιξη…

Χρήστος Τσαντής

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s