Βιβλία

Carl Rogers Το γίγνεσθαι του προσώπου

Κ.Ρότζερς Στις σχέσεις μου με τους ανθρώπους βρήκα οτι δεν με βοηθά, μακροπρόθεσμα, να δρω σαν κάτι που δεν είμαι. Δεν βοηθά να ενεργώ ήρεμα κι ευχάριστα, όταν ουσιαστικά είμαι θυμωμένος κι επικριτικός. Δεν βοηθά να δρω σαν να ξέρω τις απαντήσεις, όταν δεν τις γνωρίζω. Δεν βοηθά να δρω σαν να είμαι κάποιος που νοιάζεται, εάν στην πραγματικότητα, στην δεδομένη εκείνη στιγμή, είμαι εχθρικός. Δεν βοηθά να δρω σαν να είμαι γεμάτος σιγουριά, όταν στην ουσία είμαι φοβισμένος κι αβέβαιος. Βρήκα πως αυτό το δίδαγμα ισχύει ακόμα και για το πιο απλό πράγμα. Δεν με βοηθά να δρω σαν να είμαι καλά, όταν νιώθω άρρωστος.

Αυτό που λέω εδώ, για να το θέσω με άλλα λόγια, είναι πως δεν έχω διαπιστώσει να είναι βοηθητικό ή αποτελεσματικό στις σχέσεις μου με τους άλλους ανθρώπους το να προσπαθώ να διατηρώ ένα προσωπείο, να δρω με έναν τρόπο, όταν από κάτω βιώνω κάτι εντελώς διαφορετικό. Πιστεύω πως κάτι τέτοιο δεν με κάνει διόλου χρήσιμο στην προσπάθεια μου να χτίσω εποικοδομητικές σχέσεις με τους άλλους. Θα ήθελα να ξεκαθαρίσω πως ενώ νιώθω οτι το μάθημα αυτό είναι αληθινό, δεν έχω σε καμιά περίπτωση επωφεληθεί επαρκώς από αυτό. Στην πραγματικότητα, μου φαίνεται οτι τα περισσότερα λάθη μου στις προσωπικές σχέσεις, τις περισσότερες από τις φορές που αποτυγχάνω να είμαι χρήσιμος στους άλλους, μπορούν να εξηγηθούν από το γεγονός πως, για κάποιον αμυντικό λόγο, συμπεριφέρθηκα με έναν τρόπο εντελώς επιδερμικό, ενώ στην πραγματικότητα τα συναισθήματά μου ήταν εντελώς διαφορετικά.Ρότζερς_0002

Βρίσκω πως είμαι περισσότερο αποτελεσματικός, όταν μπορώ να ακούω με αποδοχή τον εαυτό μου, και να είμαι ο εαυτός μου. Νιώθω οτι με τα χρόνια έμαθα να είμαι πιο επαρκής στο να ακούω τον εαυτό μου, έτσι ώστε να ξέρω, με μεγαλύτερη επάρκεια απ’ ότι συνήθιζα, τι νιώθω κάθε δεδομένη στιγμή, να είμαι ικανός να συνειδητοποιώ οτι είμαι θυμωμένος ή οτι νιώθω απορριπτικά για έναν άνθρωπο, ή οτι νιώθω ζεστασιά και στοργή για κάποιον, ή οτι είμαι αγχωμένος και φοβισμένος στη σχέση μου με ένα άλλο άτομο. Όλες αυτές οι διαφορετικές στάσεις είναι συναισθήματα που νομίζω οτι μπορώ να αφουγκραστώ. Ένας τρόπος να το θέσω είναι πως νιώθω να έχω γίνει πιο επαρκής στο ν’ αφήνω τον εαυτό μου να είναι αυτό που είμαι. Είναι πλέον ευκολότερο για μένα να αποδεχθώ τον εαυτό μου ως ένα αισθητά ατελές άτομο, που με κανένα τρόπο δεν λειτουργεί πάντα με τον τρόπο που θα ήθελα να λειτουργεί. Αυτό πρέπει να φαίνεται σε μερικούς πολύ περίεργη κατεύθυνση για να κινηθούν προς αυτή. Νομίζω όμως πως έχει αξία, γιατί το παράδοξο  είναι πως όταν αποδέχομαι τον εαυτό μου όπως είναι, τότε αλλάζω.    

Ρότζερς_0004

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s