Ποίηση

Χημείο…

Μέτρα τα λόγια σου να φύγεις μακριά,

σε ένα δρόμο «φωτισμένο» και γνωστό.

Όταν θα φτάσει η ζωή θα είναι αργά,

πιασμένος θα ’σαι στης αράχνης τον ιστό.

 

Μέτρα τα βήματα πριν γίνεις καν παιδί.

Θα βρεις χαλιά στρωμένα απ’ άκρη σ’ άκρη.

Ο μόνος τρόπος που θα φέρει «προκοπή»

είναι ένα νούμερο μεγάλου ακροβάτη.

 

Πνίξε τα όνειρα, στη θάλασσα, στη γη.

Δεν έχουν θέση στη «μεγάλη» σου πορεία.

Παίξε στο θέατρο που ονόμασες «ζωή»

και χειροκρότησε κι εσύ την κωμωδία.

 

Στο χημείο της καρδιάς σου ένα μείγμα εκρηκτικό.

Όσα θέλεις κι όσα «πρέπει» θα ’ναι πάντα μυστικό.

Κοίτα να μη λησμονήσεις όλα όσα εκεί μαθαίνεις,

της αράχνης τον ιστό, μοναχός σου τον υφαίνεις.

 

Χ.Τσαντής

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s