Θέατρο

Σαίξπηρ, «Τρωίλος και Χρυσίδα».

Χρυσίδα:

Ό,τι όρκους, δώρα, δάκρυα ο έρωτας θελήσει,Τρωίλος...

Κι όποια θυσία, την κάνει αυτός, άλλον να ωφελήσει.

Χιλιόδιπλα τα βλέπω εγώ στον Τρωίλο, απ’ αυτόν

Τον καθρέφτη του Πάνδαρου, τον εγκωμιαστικόν.

Μα δε… Η γυναίκα είν’ άγγελος όσο ‘ναι ζηλεμένη.

Το ‘δωσες; Πάει! Όλη η χαρά στη πράξη είναι κρυμμένη.

Κόρη που δε γνωρίζει αυτό, τίποτα δεν γνωρίζει:

Το άπιαστο οι άντρες το εκτιμούν πιο πάνω απ’ όσο αξίζει.

Γιατί καμιά στη χόρταση δεν ήβρε ό,τι ζητούσε,

Τη γλύκα που ‘χε ο έρωτας όταν παρακαλούσε.

Για αυτό και βγαίνει απ’ τον έρωτα τούτη η διδασκαλία:

Το κερδισμένο υποταγή, το ακέρδιστο εξουσία.

Κι αν έχει όλη στον έρωτα η καρδιά μου σκλαβωθεί,

Αυτό στα μάτια μου ποτέ δεν θα φανερωθεί.

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s